J.J. Johnson, właśc. James Louis Johnson (ur. 22 stycznia 1924 w Indianapolis, zm. 4 lutego 2001 tamże) – amerykański puzonista jazzowy, jeden z najważniejszych puzonistów ery bebopu, wirtuoz tego instrumentu.

Kariera W latach 1941–1942 grał z lokalnymi zespołami Clarence’a Love’a i Snookuma Russella. Następnie dołączył do zespołu Benny’ego Cartera, z którym występował w latach 1942-1945. W tym big-bandzie dokonał się swojego pierwszego nagrania, którym był utwór Love for Sale z 1943 roku. Już wtedy zauważalny był jego niezwykły talent do gry na puzonie i zagrał w tym utworze solo. Rok później zespół Cartera zagrał koncert Jazz at the Philharmonic, który był pierwszym występem w ramach tego przedsięwzięcia.

Po współpracy z Bennym Carterem Johnson został członkiem grupy Counta Basiego, w której występował od 1945 do 1946. Do 1950 grał z największymi gwiazdami bebopu. W 1947 nagrywał z Charliem Parkerem, a w latach 1947-1949 był muzykiem Dizzy’ego Gillespie i Illinoisa Jaqueta.

W roku 1949 wszedł w skład nonetu Milesa Davisa, z którym nagrał płytę Birth of the Cool.