Po tym, jak 29 sierpnia Machno został ciężko ranny i tymczasowo wycofał się z bezpośredniego dowództwa RPAU, wpływy Biłasza rosły, coraz bardziej nalegał na bezpośrednie włączenie się do walki z Wranglem i nasilenie anarchistyczno-komunistycznej propagandy wśród chłopów. W dniach 27-29 września Biłasz, wbrew opinii niektórych innych przywódców ruchu, uzyskał decyzję większości PSA i dowództwa armii o zaprzestaniu działań wojennych przeciwko bolszewikom i zawarciu z nimi sojuszu. Od początku października zorganizował masową wysyłkę agentów PSA na tyły armii Wrangla, aby przygotować się do powstania, które miało miejsce pod koniec października 1920 i objęło kilka części terytorium kontrolowanego przez Białych.
Od 26 października siedziba wojsk anarchistycznych znajdowała się w obwodzie dniepropetrowskim. W trosce o zachowanie niepodległości okręgu dniepropietrowskiego i budowę społeczeństwa anarchistycznego, Biłasz zgodził się na zbrojną obronę przed wkraczaniem reżimu sowieckiego. Przewidując nieuchronność zerwania sojuszu z bolszewikami po klęsce Wrangla, kwatera główna starała się wciągnąć wojska Armii Powstańczej w rejon dniepropetrowski, unikając ich rozproszenia.