Aviraptor (łac. avis – ptak, raptor – rabuś, złodziej) – rodzaj ptaków z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), żyjący w oligocenie (rupel) na terenach dzisiejszej Europy. Gatunkiem typowym jest opisany w 2020 roku przez Geralda Mayra i Jørna Huruma Aviraptor longicrus (łac. longus – długi, crus – goleń), którego holotypem jest prawie kompletny szkielet odkryty na południowym wschodzie Polski (Jamna Dolna).
Aviraptor longicrus był niewielkim przedstawicielem jastrzębiowatych, mniejszym od innych znanych przedstawicieli tej rodziny z paleogenu i porównywalnym rozmiarami z takimi współczesnymi ptakami jak pustułka amerykańska, krogulczyk drobny czy krogulec skromny. Od innych jastrzębiowatych z paleogenu odróżnia go także budowa kończyn tylnych, z wydłużonym i zwężonym skokiem. U A. longicrus stosunek długości kości ramiennej do długości skoku wynosił 0,86:1, podczas gdy u współczesnych jastrzębiowatych wynosi on co najmniej 0,9:1. Współwystępowanie niewielkich rozmiarów ciała i wydłużonych kończyn tylnych upodabnia A. longicrus do współczesnych dziennych ptaków drapieżnych polujących głównie na ptaki, w szczególności do przedstawicieli rodzaju Accipiter. Od przedstawicieli tego rodzaju odróżniał go jednak wydłużony paliczek bliższy drugiego palca stopy, podobny do występujących u przedstawicieli rodzaju Aviceda i Pernis.