thumb|Delegacja Wojska Polskiego wyjeżdżająca na święta pułków piechoty w Rumunii, na Dworcu Głównym w Warszawie. Pułkownik Kaleński stoi w pierwszym szeregu, piąty od lewej. Rudolf Kaleński (ur. 17 stycznia 1886 w Mariborze, zm. ?) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się w Mariborze (), w rodzinie Jana i matki z domu Perchalowna. W 1905 rozpoczął zawodową służbę w cesarskiej i królewskiej Armii. Do 1918 jego oddziałem macierzystym był Galicyjski Pułk Piechoty Nr 89 w Jarosławiu. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów piechoty: kadeta-zastępcy oficera (starszeństwo z 1 września 1905), podporucznika (1 maja 1908), porucznika (1 maja 1913) i kapitana (1 września 1915).

27 marca 1919 został przydzielony ze stanowiska dowódcy Baonu Ziemi Gródeckiej i Stacji Etapowej w Gródku Jagiellońskim do 18 Pułku PiechotyRozkaz Dowództwa Okręgu Wojskowej Przemyśl Nr 79 z 27 marca 1919, poz. 5.. W tym pułku służył do 1922. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. W latach 1920–1921 był przydzielony z 18 pp na stanowisko dowódcy Obozu Internowanych Nr 10 w Kaliszu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 86.