Medal Lotniczy (hiszp. Medalla Aérea) – hiszpańskie odznaczenie wojskowe nadawane za odwagę lub wybitne zasługi w czasie pokoju.
Historia i zasady nadawania Medal został ustanowiony w 1926 roku przez Alfonsa XIII i był kilkukrotnie modyfikowany. W roku 1970 zmieniono całkowicie wygląd oznaki i kryteria nadawania. Odtąd jest to najwyższe odznaczenie, jakie może otrzymać żołnierz hiszp. sił powietrznych (bez względu na stopień) w czasie pokoju. Podobnie jak większość hiszp. odznaczeń wojskowych, medal może zostać nadany tej samej osobie wielokrotnie.
Medal może zostać przyznany również oddziałowi lub pododdziałowi wojskowemu (Medalla colectiva). Żołnierze tak wyróżnionego oddziału lub pododdziału mają prawo do noszenia specjalnej naszywki na rękawie munduru.
Opis Obecną oznakę stanowi owalny medal wykonany z oksydowanego żelaza. Na awersie widnieje wizerunek kobiecej postaci w koronie na głowie, trzymającej wieniec w jednej, oraz miecz w drugiej ręce, na tle morza i wschodzącego słońca. Medal otacza kartusz w formie wieńca laurowego, podtrzymywanego po bokach przez parę lwów (León) i zwieńczony wizerunkiem wieży (Kastylia). W górnej części umieszczona jest dewiza: AL MÉRITO DISTINGUIDO (za wybitne zasługi). W dolnej części, na spięciu kartusza umieszczony jest rok dokonania czynu.