W tym tomie Danielowi Sempere i Fermínowi Romero de Torres przypada rola drugoplanowa, jednak nadal biorą oni aktywny udział w akcji powieści.
Labirynt duchów to opowieść, w której Carlos Ruiz Zafón przeprowadza czytelnika przez sieć intryg i dotychczas niewyjaśnionych tajemnic, doprowadzając go do wyjścia z labiryntu. Wątki z poprzednich tomów przeplatają się ze sobą. Wraz z rozwiązywaniem zagadki zaginięcia ministra Vallsa wiele tajemnic pozostałych bohaterów zostaje rozwikłanych. Czytelnik dowiaduje się więcej o przeszłości Fermina, tajemniczym pisarzu Caraxie, jak i poznaje prawdę o śmierci matki Daniela. Elementy niezwykle złożonej układanki, którą czytelnik do tej pory próbował ułożyć, zaczynają tworzyć spójną całość.
Atmosfera Barcelony Akcja cyklu Cmentarza Zapomnianych Książek ma miejsce w XX-wiecznej Hiszpanii, w okresie frankistowskiej dyktatury. Jak w każdej pozostałej części cyklu, w tej również akcja powieści jest osadzona przede wszystkim w Barcelonie, w latach pięćdziesiątych. W tej części została ona ukazana nad wyraz mrocznie. Na ulicach panuje ponury klimat, nad miastem unosi się wiele cierpienia z czasów wojny. Nastrój jest ciężki i tajemniczy. Barcelona zamienia się w miasto cieni, które prześladują bohaterów, sprawiają, że na każdym kroku czują się obserwowani.