Ludwik Ireneusz Lipnicki (ur. 25 sierpnia 1947 w ŁubianceMiejsce zmagań. Współcześni pisarze lubuscy (opracował Alfred Siatecki), Zielona Góra 1998, s. 40., zm. 31 stycznia 2021 w Drezdenku) – polski biolog, specjalizujący się w lichenologii i ekologii; poeta i prozaik; nauczyciel akademicki związany do 2014 roku z Akademią Wychowania Fizycznego im. E. Piaseckiego w Poznaniu.
Życiorys Urodził się Łubiance koło Gorzowa Wielkopolskiego, mieszkał w Drezdenku. W 1964 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące nr 19 w Gorzowie Wlkp. Bezpośrednio po zdaniu matury rozpoczął pracę jako nauczyciel w szkolnictwie podstawowym, a następnie średnim. Tytuł zawodowy magistra uzyskał na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu w 1976 roku, na podstawie pracy pt. Porosty Drezdenka. W 1986 roku Rada Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UMK nadała mu stopień naukowy doktora nauk przyrodniczych w zakresie biologii na podstawie pracy nt. Porosty Borów Tucholskich i problemy ich ochrony, której promotorem była prof. dr hab. Jadwiga Wilkoń-Michalska. Od 1977 roku pracował jako adiunkt w Zamiejscowym Wydziale Kultury Fizycznej w Gorzowie Wlkp. Akademii Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu.