Jeszcze w tym samym roku rozegrano dwa kolejne spotkania, tym razem w ramach łódzkiej Klasy A, wysoko wygrane przez ŁKS, który po sezonie współtworzył Ligę. Następnie do końca okresu międzywojennego pierwsze zespoły ŁKS-u i Widzewa grały w różnych klasach rozgrywkowych i spotykały się wyłącznie w meczach towarzyskich. W 1927 ŁKS wygrał z Widzewem 7:2 w finale turnieju o puchar Expressu Wieczornego Ilustrowanego, a w 1931 zespoły zagrały mecz w Pabianicach.
Pierwsze ligowe derby Łodzi zostały rozegrane 3 kwietnia 1927, pomiędzy Łódzkim Klubem Sportowym a wspomnianym wcześniej Klubem Turystów Łódź. Wygrał ŁKS 2:0 po bramkach Jana Durki. W rewanżu 7 sierpnia 1927, Turyści zrewanżowali się, wygrywając 4:2. Drużyny te rywalizowały ze sobą także w 1928 i 1929. W następnych latach na najwyższym szczeblu rozgrywek ŁKS potykał się jeszcze z ŁTSG (1930).
Kolejne spotkania ŁKS-u i Widzewa się odbyły już po II wojnie światowej w ramach łódzkiej ligi okręgowej sezonu 1945/1946, której zwycięzca, ŁKS, awansował do mistrzostw Polski. 3 czerwca 1948, na stadionie przy al. Unii (choć gospodarzem był Widzew), drużyny ŁKS-u i Widzewa po raz pierwszy spotkały się w ekstraklasie. Wygrał bardziej doświadczony ŁKS 6:2 (4:1).