Donata został podniesiony do rangi kościoła parafialnego z proboszczem jako prepozytem. Został przypuszczalnie konsekrowany 1 maja 1189 roku przez arcybiskupa Bonifacia (1188–1203), swego byłego prepozyta.
Kościół i wieża zostały zbudowane z miejscowego wapienia, pociętego na średniej wielkości bloki. Solidna konstrukcja przetrwała ostrzał miasta, przeprowadzony przez flotę wojenną Ludwika XIV w dniach 18–28 maja 1684 roku, a także bombardowania lotnicze z okresu II wojny światowej: z 22 października i 6 listopada 1942 oraz z 4 września 1944 roku.
Na początku XIX wieku wydłużono apsydę pod nadzorem architekta, Michele Canzia. Pod koniec XIX wieku burmistrz Nicolò Casareto i architekt Alfredo D’Andrade podjęli prace renowacyjne kościoła. D’Andrade zrealizował swój projekt w dwóch etapach: 1888–1891 i 1894–1895. Prace te okazały się na tyle istotne, że otrzymał on miano drugiego fundatora kościoła, czego wyrazem była powtórna konsekracja, dokonana w niedzielę, 4 grudnia 1892 roku przez arcybiskupa Tomasza Reggio.