Kościół San Donato stanowi najważniejszy przykład genueńskiego stylu romańskiego: w szczególności ze względu na kunsztowną, ośmiokątną, trzykondygnacyjną dzwonnicę, ozdobioną fryzem ząbkowanym. Trzykondygnacyjna konstrukcja wspiera się na tyburiumRodzaj płaskiej kopuły, charakterystycznej dla architektury lombardzkiej.. Pierwsza kondygnacja została przepruta biforiami, a druga – triforiami; podczas renowacji przeprowadzonej pod koniec XIX wieku pod kierunkiem Alfreda D’Andrade dodano trzecią kondygnację. Ma ona formę dekoracyjnej loggi i jest przykryta lekko wypukłym, ostrosłupowym dachem.
Wnętrze Wnętrze kościoła oparte jest na planie trzynawowej, romańskiej bazyliki. Nawy są oddzielone od siebie dwoma rzędami kolumn, po sześć w każdym. Trzy najstarsze zostały wykonane z granitu i białego marmuru, pozostałe trzy z białych i czarnych, okrągłych, kamiennych bloków. Romańskie kapitele zostały dodane w trakcie renowacji z początku XIX wieku. Wspierają się na nich półokrągłe arkady. Ponad arkadami ciągną się empory pozorne, przeprute biforiami. Współczesny strop nawy głównej w formie więźby dachowej zastąpił strop zniszczony w wyniku bombardowań II wojny światowej.