thumb|300px|Kwestarz franciszkański, ilustracja do Pana Tadeusza A. Mickiewicza autorstwa M. Andriollego z 1881 Franciszkanizm w literaturze – tendencje w literaturze XX wieku nawiązujące do idei franciszkanizmu i jego protagonisty św. Franciszka z Asyżu. Bohater literatury nurtu franciszkańskiego to człowiek prosty, radujący się z życia, głęboko religijny i miłujący naturę. Pochwała prostego stosunku do świata łączy się często w utworach tego nurtu ze świadomym uproszczeniem kompozycji i stylu.
Określa on poglądy i postawę przyjmowaną przez świętego Franciszka z Asyżu i franciszkanów polegającą na:
Życiu według zasad Ewangelii Pokornym przyjmowaniu cierpienia Radowaniu się ubóstwem Podkreślaniu miłości i troskliwości Boga Ojca w stosunku do swoich umiłowanych dzieci Braterstwie z wszystkimi stworzeniami ożywionymi i nieożywionymi, które określa się mianem braci i sióstr Otaczaniu miłością każdego człowieka, zwłaszcza grzeszników Pokutowaniu za grzechy Pokorze Radości w życiu Służbie Bogu, Kościołowi, bliźnim, szczególnie ubogim i cierpiącym oraz światu
Terminu franciszkanizm używali m.in. A. Gemelli, T. Lombardi, L. Iriarte.