Zygmunt Pawłowicz (ur. 17 maja 1894 w Rydze, zm. 1955) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Mikołaja i Zofii Oberkampff. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Służył w 5 pułku strzelców podhalańskich. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1067. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 53 pułku piechoty w Stryju na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta kadry batalionu zapasowego. W 1924, po likwidacji kadry batalionu zapasowego, kontynuował służbę w 53 pp. Później został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 40. lokatą w korpusie oficerów piechoty.