Bohdan Mańkowski (ur. 28 czerwca 1904, zm. 17 sierpnia 1985opr. Alfons Jankowski, Jan Kazimierz Sawicki, Nominacje i przeniesienia oficerów w korpusach Polskiej Marynarki Wojennej (28 XI 1918–31 III 1947), [w:] red. Jan Kazimierz Sawicki, Kadry morskie Rzeczypospolitej. Tom V, Polskie Towarzystwo Nautologiczne, Komisja Historii Żeglugi, Akademia Marynarki Wojennej, Instytut Historii WNHiS, Gdynia, 2011, s. 479 .) – polski żołnierz, marynarz, pilot morski i działacz motorowodny.

Życiorys Syn Wacława. Pierwsze rejsy odbywał w 1928 z polecenia admirała Józefa Unruga, na pokładzie s/y Witeź pod komendą Mariusza Zaruskiego. Kształcił się na terenie Francji na oficera artylerii nadbrzeżnej i specjalistę obrony wybrzeża, a naukę w tym drugim zakresie kontynuował potem w Stanach Zjednoczonych. W 1934 został pierwszym komendantem garnizonu Hel, a potem pierwszym dowódcą baterii im. H. Laskowskiego na Helu. Do 2 października 1939 pełnił obowiązki oficera artylerii sztabu morskiej obrony wybrzeża i został wzięty do niewoli niemieckiej. Okres II wojny światowej spędził w oflagach, m.in. w Oflagu II C Woldenberg.