Carl Friedrich Zelter (ur. 11 grudnia 1758 w Berlinie, zm. 15 maja 1832 tamże) – niemiecki kompozytor i pedagog muzyczny.

Życiorys Był synem mistrza murarskiego. Otrzymał wykształcenie zawodowe, zgodnie z wolą rodziców terminował jako murarz, w 1783 roku zostając członkiem cechu. W 1787 roku przejął firmę ojca i poślubił wdowę z trojgiem dzieci, Johannę Sophię Eleonorę Flöricke, z którą miał ósemkę następnych dzieci. Po jej śmierci w 1795 roku ożenił się ponownie ze śpiewaczką Juliane Caroline Auguste Pappritz, z którą miał jeszcze dwójkę dzieci.

Mając 17 lat zaczął uczyć się gry na klawesynie i skrzypcach, grał też dorywczo w orkiestrze berlińskiego Döbbelin Theater. W latach 1784–1786 uczył się u Carla Friedricha Christiana Fascha. W 1791 roku został członkiem założonej przez Fascha Singakademie w Berlinie, a po jego śmierci w 1800 roku objął jej kierownictwo. Od 1806 roku był członkiem Königliche Akademie der Künste, a od 1809 roku jej wykładowcą. W 1807 roku założył zespół orkiestrowy Ripienschule, a w 1809 roku Liedertafel, pierwsze ekskluzywne męskie towarzystwo śpiewacze o charakterze patriotycznym. W 1822 roku jego staraniem powołano w Berlinie Königliches Institut für Kirchenmusik.