Chodzi o wniknięcie w istotę rzeczy, zobaczenie powiązań między elementami, wniknięcie w terminy wchodzące w zakres działania. uczenie się sensoryczne – polega na wytwarzaniu odruchów warunkowych. uczenie się przez naśladownictwo. uczenie się uboczne (mimowolne) – następuje przy okazji wykonywania jakichś czynności. uczenie się poprzez zabawę – uczestnicząc w grach, konkursach, turniejach, ale także oglądając takie programy przyswajamy najczęściej wiedzę i umiejętności praktyczne, przydatne w codziennym życiu. Ta forma uczenia się jest charakterystyczna dla programów edukacji rozrywkowej.
Uczenie się w relaksie
Doświadczenia programów edukacji rozrywkowej wskazują, że skuteczność uczenia się jest również wysoka, gdy wykorzystujemy programy rozrywkowe do przekazania określonych treści o charakterze edukacyjnym. W ten sposób na świecie od dawna wykorzystuje się na przykład seriale i opery mydlane do promocji zasad ochrony i profilaktyki zdrowia. Dzieje się tak dlatego, że umysł ludzki relaksuje się („wyłączamy się”) przy oglądaniu rozrywki, ale także chłonie przekazywane w programie treści, zwłaszcza wzorce postępowania i wiedzę.
Poznaniem procesów neurologicznych zachodzących podczas uczenia się i wykorzystaniem ich w edukacji zajmuje się neuroedukacja.
Zobacz też
nauczanie konektywizm kształcenie Przypisy