Kabaretowy wieczór współczesnych autorów radzieckich, reż. Zbigniew Bogdański 6 XII 1979: Pamiętnik pani Hanki Tadeusz Dołęga-Mostowicz, reż. Edward Dziewoński – jako Rdzawiczowa 27 XI 1981: Rodzina Antoni Słonimski, reż. Edward Dziewoński – jako Lebenbaumowa.

Ostatnia lata kariery scenicznej spędziła na deskach warszawskiego Teatru na Woli: 10 V 1983: Dom lalki, czyli Nora Henrik Ibsen, reż. Jan Świderski – jako Marianna 18 V 1985: Zbrodnia i kara Fiodor Dostojewski, reż. Waldemar Matuszewski – jako Baba I.

Telewizja Za debiut można uznać jej występ 3 czerwca 1955 r. na scenie Teatru Telewizji w sztuce Zdzisława Skowrońskiego Maturzyści, w reżyserii Zdzisława Tobiasza – jako Hanka Bobrzycka (przeniesienie z warszawskiego Teatru Ateneum) oraz zaprezentowanie się 10 sierpnia 1955 r., także na scenie Teatru Telewizji – jako żona Kulisa w sztuce Wyjątek i reguła Bertolta Brechta, w reżyserii Konrada Swinarskiego: 4 XII 1961: Wygnańcy James Joyce, reż. Jerzy Gruza 19 II 1962: Domino Marcel Achard, reż. Edward Dziewoński 2 VII 1962: Konsekwentna żona William Somerset Maugham, reż. Edward Dziewoński – jako tytułowa bohaterka 7 I 1963: Podróż poślubna Noël Coward, reż. Edward Dziewoński 3 VII 1964: Przygoda florencka Ludwik Hieronim Morstin, reż. Edward Dziewoński – jako Giovanna 8 III 1965: Mąż idealny Oscar Wilde, reż.