7 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana ze starszeństwem z 1 lutego 1918 i przydzielony do 11 Pułku PiechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 78 z 19 lipca 1919 roku, poz. 2580, 2605.. 7 stycznia 1920 został przeniesiony z 17 Pułku Piechoty do Dowództwa Żandarmerii Okręgu Generalnego „Warszawa” na stanowisko dowódcy Szwadronu Zapasowego. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w żandarmerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Żandarmerii Wojskowej w Warszawie.
1 czerwca 1921 służył w 1 Dywizjonie Żandarmerii Wojskowej w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był 16 Pułk Piechoty w Tarnowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 259. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 16 pp. 10 lipca 1922 został przeniesiony do 41 Pułku Piechoty w Suwałkach na stanowisko pełniącego obowiązki zastępcy dowódcy pułku. W 1924 został przeniesiony do 4 Pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie na stanowisko dowódcy III batalionu.