James Reed mieszkał już wystarczająco długo w Stanach Zjednoczonych, był starszy i miał doświadczenie wojskowe, ale jego autorytarna postawa dawała się we znaki dla wielu członków karawany, postrzegali go jako arystokratę, władczego i ostentacyjnego. Dla porównania, dojrzały i doświadczony Donner, ze swoją spokojną i dobroczynną naturą, stał się pierwszym wyborem. Choć członkowie wyprawy byli w dobrej sytuacji materialnej, według ówczesnych standardów, większość z nich nie miała doświadczenia w długich i trudnych podróżach lądowych. Ponadto mieli niewielką wiedzę na temat tego, jak komunikować się z Indianami.
Dziennikarz dotarł do Blacks Fork tydzień przed wyprawą Donnera. Przeszedł pierwszy odcinek drogi i obawiał się, że wozy karawany Donnera, zwłaszcza te z dużą liczbą kobiet i dzieci, będą miały trudności z jej pokonaniem. Wrócił do Blacks Fork, aby zostawić listy ostrzegające członków grupy przed skorzystaniem ze „skrótu Hastingsa”. 27 lipca, zanim wyprawa Donnera dotarła do Blacks Fork, Lansford Hastings już odjechał, prowadząc ze sobą karawanę 40 wozów z „grupy Harlana–Younga” (ang. ).