Nie posiadał prawdziwej flagi, więc stworzył swoją własną z zielonego turbanu i włóczni (turban i włócznia stały się flagą hiszpańskich Umajjadów). Yúsuf rozkazał swoim ludziom przygotować się w ten sam sposób. Arabska kawaleria Umajjadów, złożona z niewolników i Berberów, zaatakowała środek i prawą stronę armii Yúsufa. W bitwie doszło do pojedynku między Jálidem Sudi, sługą Yúsufa i wodzem jego kawalerii, a Habidem ibn Adb al-Málikiem, dowódcą kawalerii Umajjadów. Podczas bitwy Jemeńczycy obawiali się ucieczki Abd al-Rahmana w przypadku klęski, ponieważ dosiadał on konia. Abd al-Rahman, usłyszawszy te plotki, przywołał do siebie Abu Sabbah Yahya al-Yahsubiego, wodza Jemeńczyków i poprosił go o oddanie mu swojego muła, co uspokoiło Jemeńczyków. W końcu umajjadzcy jeźdźcy i Syryjczycy zaatakowali środkową część wrogiego wojska, zabijając trzech dowódców piechoty; dwaj z nich byli synami Yúsufa, którzy w obliczu klęski zbiegli z pola walki, pozostawiając lewe skrzydło nieosłonięte, chociaż ich żołnierze dzielnie stawiali opór aż do końca dnia.