Wrócił do kraju i został królewskim lekarzem Zygmunta I Starego. W 1513 uzyskał od monarchy nobilitację i adopcję przez Tęczyńskich do herbu Topór. Cieszył się zaufaniem nie tylko króla, ale i królowej Bony. Mogło to być źródłem plotek, zgodnie z którymi Maciej z Krajny miał przygotować na polecenie Bony truciznę, którą miano otruć Barbarę Radziwiłłównę. Informacje te są z pewnością nieprawdziwe. Barbara zmarła w 1551, kiedy od kilku lat medyk już nie żył.
Maciej z Krajny leczył również księcia mazowieckiego Stanisława, za co otrzymał 6 włók lasu w Postoliskach. W 1519 przebywał na zamku w Goniądzu, należącym do kanclerza wielkiego litewskiego Mikołaja Radziwiłła. W 1519 Maciej uzyskał od króla nadanie wsi Buzuny, natomiast w 1520 i 1524 otrzymał z woli monarchy (jako służby) kolejne posiadłości w okolicach Mulawicz nad Narwią, w starostwie suraskim (pod nazwami Szamolky i Sczochlowsczyca) oraz (prawdopodobnie) dzisiejsze Warpechy Stare. Jako siedzibę swych posiadłości, Maciej obrał Strablę. Dzięki tym nadaniom, uzyskał znaczny majątek, który w 1528 obejmował 1600 poddanych, 30,5 włók i był zobowiązany do wystawienia 20 koni na pospolite ruszenie. W 1524 osiadł na krótko w Krakowie, gdzie próbował podjąć wykłady na Uniwersytecie.