Lorenzo Natali Pierucci Bondi (ur. 2 października 1922 we Florencji, zm. 28 sierpnia 1989 w Rzymie) – włoski polityk i prawnik, długoletni deputowany, minister w różnych resortach, w latach 1977–1989 członek Komisji Europejskiej.

Życiorys Kształcił się w szkole średniej prowadzonej przez jezuitów, następnie ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Florenckim. Był współpracownikiem Giorgia La Piry. W 1943 zmobilizowany, po kapitulacji Włoch i powstaniu kolaboracyjnej Włoskiej Republiki Socjalnej ukrywał się przed faszystami. Dołączył do Włoskiego Korpusu Wyzwoleńczego, został ranny w trakcie działań wojennych.

Po wojnie wykonywał zawód adwokata, został też członkiem władz miejskich w L’Aquili. Wstąpił do Chrześcijańskiej Demokracji, objął funkcję sekretarza partii na poziomie prowincji. Przy wsparciu Carla Confalonieriego został wpisany na listę kandydatów chadeków do Izby Deputowanych w 1948. Mandat posła I kadencji objął w 1950. Wybierany następnie do niższej izby włoskiego parlamentu w kolejnych wyborach w 1953, 1958, 1963, 1968, 1972 i 1976.