Na czele tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej i dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu II C Woldenberg. Po uwolnieniu z niewoli wrócił do kraju. Zmarł 30 stycznia 1950, pochowany na cmentarzu ewangelickim w Katowicach. Obecnie patron 3 Niżańskiego batalionu inżynieryjnego.
W 1926 ożenił się z Heleną Koziełło-Wojciechowską, z którą miał córkę Marię Halinę (ur. 15 lipca 1927) i syna Romana Lubomira (ur. 9 lipca 1930).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2358 – 13 kwietnia 1921 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości W czasie służby w c. k. Obronie Krajowej otrzymał: Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami, Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej, Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej, Srebrny Medal Waleczności 1 klasy.
Przypisy
Bibliografia