Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki.
Etymologia Microtus: mikros „mały”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”. ilaeus: etymologia niejasna, być może od „pachwina, bok, dolna część ciała”. igromovi: Igor Michajłowicz Gromow (1913–2003), rosyjski paleontolog i teriolog, specjalizował się w gryzoniach Kenozoiku.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 109–144 mm, długość ogona 35–50 mm; masa ciała 46–64 g (podgatunek ilaeus); długość ciała (bez ogona) 115–150 mm, długość ogona 36–56 mm; masa ciała 36–59 g (podgatunek igromovi). Wierzch ciała szarobrązowy, blady; spód ciała płowoszary. Ogon z wierzchu bladobrązowy, od spodu biały. Z wyglądu i wymiarów ciała jest bardzo podobny do nornika transkaspijskiego (Microtus transcaspicus) z południa jego zasięgu. Kariotyp tworzą 54 pary chromosomów; FN=78.
Biologia Zamieszkuje lasy, lasostepy i tereny trawiaste z zaroślami.
Populacja Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje nornika kazachskiego za gatunek najmniejszej troski. Nie są znane duże zagrożenia dla tego gatunku. Nornik kazachski może być obecny także w obszarach chronionych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Norniki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1912 roku