Pozycja w środowisku naukowym Dowodami uznania wysokiej pozycji W.O. Kermacka w środowisku naukowym są (wybór): 1925 – przyznanie Freeland Barbour Fellowship przez Royal Society of Edinburgh, 1928 – wprowadzenie na listę członków Royal Society of Edinburgh (FRSE) na podstawie pracy doktorskiej (Sc.D.) nt. Synthesis of carboline derivatives (syntezy pochodnych β-karboliny); przyznanie Mackdougall Brisbane Prize, 1930–1932 – funkcja przewodniczącego sekcji Society of Chemical Industry (SCI Edynburg i Szkocja Wschodnia); – członkostwo Edinburgh Mathematical Society, 1937 – honorowy stopień Doctor of Laws (LL.D.), przyznany przez University of St Andrews, 1944 – wybór do Royal Society (Fellow of the Royal Society, FRS), 1949–1952 – funkcja wiceprezydenta Royal Society of Edinburgh, 1958–1962 – członkostwo Committee of the Biochemical Society.
Model Kermacka-McKendricka Upamiętnieniem dorobku Williama O. Kermacka jest nazwa teorii dotyczącej procesu rozprzestrzeniania się chorób zakażnych, ang. Kermack-McKendrick theory. Teksty trzech kluczowych dla teorii artykułów z lat 1927–1933 zostały ponownie opublikowane w 1991 roku ze względu na ich znaczenie dla epidemiologii teoretycznej (Biuletyn „Society for Mathematical Biology” 1991, vol.