Z końcem XIII w. notowani są już właściciele ziemscy na terenie wsi. W 1395 roku jeden z nich, Ján Barakchai, podarował swoją część tzw. Małej Barakchy opatowi klasztornemu w Hronskim Beňadiku. W 1531 r. wieś została wypalona przez wojska tureckie. Po jej ponownym osiedleniu, w 1553 r. została znów zagarnięta przez Turków, którzy do 1663 r. zmuszali jej mieszkańców do płacenia pogłównego. Z dawnych zapisków wiadomo, że w 1601 roku były we wsi folwark i 44 domy, w 1715 roku wieś miała winnice i 23 podatników, w 1828 roku miała 84 domy i 591 mieszkańców. Mieszkańcy zajmowali się rolnictwem i uprawą winorośli. Między 1730 a 1746 rokiem pojawiają się wzmianki o funkcjonującym we wsi młynie.
W roku 1837 majątki we wsi dzierżyły głównie dwie rodziny: Ermádich i Kelecsényich. Po zniesieniu pańszczyzny i ustanowieniu patentu urbarialnego w 1853 r. powstał szereg większych gospodarstw chłopskich. W tym też czasie pod tereny uprawne wykarczowano większość okolicznych lasów.
Do 1883 roku wieś należała do ówczesnego powiatu lewickiego w żupie tekovskiej, a następnie – do powiatu Vráble i XVI. żupy nitrzańskiej.
Przypisy
Kategoria:Miejscowości w powiecie Nowe Zamki