Zdecydowała się zostać w Stanach Zjednoczonych i wkrótce dołączyli do niej jej mąż dziennikarz Eduard Goldbeck i córka Eva. Rodzina osiadła w Evanston, a Goldbeck zaczął pracować dla Chicago Tribune. Podczas I wojny światowej Goldbeck stracił pracę z uwagi na swoje proniemieckie sympatie i rodzina zmuszona była żyć z gaży Abarbanell.
Abarbanell przez prawie 30 lat występowała na Broadwayu i jeździła z występami po kraju, grając m.in. w spektaklach Gejsza, Madame Sherry, The Red Canary, The Silver Swan, Flora Bella, The Grand Duke, Enter Madame i The Student Prince. Jej portret znalazł się na partyturze piosenki „Every Little Movement (Has a Meaning All Its Own)” z musicalu Madame Sherry. Za jej największy sukces uznawana jest rola Hanny w operetce Lehára Wesoła wdówka.
Po śmierci męża w 1934 roku przestała śpiewać i zaczęła pracować jako producentka na Broadwayu, reżyserka i dyrektorka castingu, przez lata współpracując z amerykańskim producentem Dwightem Deere Wimanem (1895–1951). Pracowała m.in. nad światowym tournée opery Porgy and Bess.