szczątki sinic, grzybów czy ameb opancerzonych.
Można przyjąć, że wielkość palinomorf mieści się w przedziale 5–500 μm.
Odporność palinomorf na zniszczenie Ziarna pyłku i zarodniki są bardzo odporne na zniszczenie – posiadają niezmiernie twardą ścianę komórkową, której część zewnętrzna, zwana egzyną, zbudowana jest z bardzo odpornej substancji – sporopoleniny, dzięki czemu mogą przetrwać w osadzie setki milionów lat. Laboratoryjne próby dowiodły, że nie ulegają one zniszczeniu nawet przy ogrzaniu do 300 °C oraz przy traktowaniu stężonymi kwasami. W skałach osadowych ziarna pyłku świetnie zachowują się jako mikroskamieniałości.
Metody badań Szczególny nacisk kładziony jest na dokładne poznanie struktury i rzeźby (skulptury) ściany palinomorf, którą bada się przy użyciu mikroskopii optycznej i elektronowej.
Dziedziny palinologii Aeropalinologia Nauka zajmująca się badaniem pyłku zawartego w powietrzu.
Jatropalinologia (palinologia medyczna) Zajmuje się badaniem chorób wywoływanych przez pyłek roślin.
Kopropalinologia Zajmuje się rekonstrukcją składu pożywienia na podstawie śladów pyłku pozostałego w kale.
Melisopalinologia Zajmuje się badaniem pyłku zawartego w miodzie.