mały|Gniazda telefoniczne GTN-6 (po lewej) i GTN-4 (po prawej) produkcji Telos-Kraków. WT-4 (w ZSRR przyjęte pod nazwą РТШ(К)-4 «розетка телефонная штепсельная с конденсатором 4-контактная») – polski wtyk telefoniczny służący do podłączania aparatów abonenckich do linii. Wprowadzony w drugiej połowie XX wieku i zaadaptowany w krajach bloku wschodniego jako standard. Obecnie wyparty przez RJ-11. Gniazda oznaczano symbolem GTN-4.
Złącze WT-4 posiada 4 piny oraz dodatkowy plastikowy kołek, który uniemożliwia odwrotne wsunięcie wtyku oraz odłącza od linii umieszczony w obudowie gniazda kondensator o pojemności 1μF. Kondensator ten symuluje aparat telefoniczny z odłożoną słuchawką, dzięki czemu możliwe jest testowanie ciągłości linii nawet w przypadku, gdy abonent nie posiada żadnego przyłączonego telefonu. W połowie lat 90. XX wieku zaczęto rezygnować z ich montażu, często wykorzystując klasyczny kształt gniazdka do montażu dodatkowego złącza RJ-11.
Numer pinu Funkcja Uwagi 3 Linia telefoniczna – żyła a 4 We wtyczce zmostkowany z pinem 5 Wykorzystywany do podłączenia dodatkowego dzwonka ściennego po usunięciu zwory we wtyczce 5 Linia telefoniczna – żyła b 6 Uziemienie Wykorzystywane w aparatach z przyciskami uziemiającymi przy pracy z centralkami wewnętrznymi