Po aneksji Austrii przez hitlerowców w 1938 roku produkowane przez Steyra pistolety (tylko kalibru 9 × 19 Para) zostały przyjęte na uzbrojenie niemieckich jednostek policyjnych, oddziałów SS i jednostek drugiej linii. W nomenklaturze niemieckiej nazywano tę broń Steyr-Solothurn lub MP 34(ö) od niemieckiego Österreich – Austria. Broń produkowana od 1939 do 1940 nie posiadała uchwytu bagnetu i wykonywana była tylko w jednej wersji na amunicję 9 x 19 mm Parabellum.
Opis konstrukcji Pistolet maszynowy MP 34 był indywidualną bronią automatyczną działającą na zasadzie odrzutu swobodnego zamka. Strzelanie z zamka otwartego, ogniem pojedynczym lub ciągłym. Przełącznik rodzaju ognia po lewej stronie komory zamkowej. Zasilanie z magazynka o pojemności 32 nabojów dołączanego z lewej strony broni. Lufa w ażurowej osłonie metalowej z uchwytem na bagnet z prawej strony (do 1939 roku). Przyrządy celownicze mechaniczne, muszka na osłonie lufy i nastawny celownik krzywkowy. Przypisy
MP 34