Młodsza linia rodu Podczas, gdy starsza linia Zamoyskich dorabiała się magnackiej fortuny, młodsza linia rodu trwała nadal w średnioszlacheckim stanie, nie osiągając przez dłuższy czas znacznych urzędów, stopniowo jednak zwiększając swoje znaczenie. Do jej przedstawicieli należeli:
Pokolenie 3 Jan Zamoyski (XVI w.), syn Macieja.
Pokolenie 4 Jan Zamoyski (XVI w.), syn Jana.
Pokolenie 5 Jan Zamoyski (XVI w. – 1619), syn Jana, rotmistrz królewski, przełożony straży kresowej 1588, strażnik koronny 1600, kasztelan chełmski 1604.
Pokolenie 6 Zdzisław Jan Zamoyski (po 1591 – 1670), syn Jana, podstoli lwowski 1646, kasztelan czernihowski 1656, ojciec Marcina. Jan Chryzostom Zamoyski (XVI w. – 1655), biskup łucki, dominikanin, brat Zdzisława Jana.
Nowa linia Ordynatów na Zamościu Po bezpotomnej śmierci Jana Sobiepana Zamoyskiego w roku 1665 rozpoczęła się trwająca do 1676 dysputa prawna, mająca doprowadzić do przejęcia Ordynacji przez nowych właścicieli. Stronami byli w niej: siostra ostatniego Ordynata – Gryzelda Wiśniowiecka, siostrzeniec Stanisław Koniecpolski oraz daleki krewny, Zdzisław Zamoyski, a po jego śmierci jego syn, Marcin. Ostatecznie Ordynacja przeszła w ręce Marcina Zamoyskiego. Po jego śmierci wobec małoletności jego syna Tomasza Józefa walka o Ordynację rozgorzała na nowo.