Pobyt tej prostej, lecz szczerej dziewczyny w mieszkaniu inteligentów, jakimi są Jelena – nauczycielka baletu i jej mąż Wadim – wykładowca matematyki w jednym ze stołecznych uniwersytetów, staje się swoistą konfrontacją pewnych postaw życiowych i charakterów ówczesnego społeczeństwa radzieckiego. Olga to prosta i szczera dziewczyna, która mówi to, co myśli, najważniejsze są dla niej praca i nauka, jest daleka od wzorców życia wielkomiejskiej społeczności. Trudno jej odnaleźć się w blichtrze stolicy. Wprawdzie jest w stanie nawiązać dobre relacje i znaleźć zrozumienie u życzliwej Jeleny, jednak nie bardzo rozumie niespełnionego i pełnego kompleksów Wadima, zupełnie daleka jest od dwóch dorastających córek Jeleny, reprezentujących sobą postawę życiową opartą na egoizmie.

Po powrocie do macierzystego Swierdłowska Olga postanawia przed koleżankami i współpracownicami w przedszkolu odgrywać rolę spełnionej córki, która odnalazła swoją matkę. Na lewo i prawo opowiada wszystkim o odnalezionej matce – nauczycielce baletu klasycznego w Moskwie. Jej ostatnie złudzenia rozwiewają się, gdy otrzymuje od Jeleny list, w którym ta informuje ją o miejscu pobytu jej prawdziwej matki oraz jej alkoholowej przypadłości, co udało się jej ustalić dzięki moskiewskim znajomościom.