W marcu 1921 p.o. szefa Oddziału IV (materiałowego) w Wojsku Litwy Środkowej. W czerwcu 1921 był przydzielony do Grupy Bieniakonie, a jego oddziałem macierzystym był 85 Pułk Piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 443. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 35 Pułku Piechoty w Łukowie (od września 1925 w Brześciu nad Bugiem). 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 5. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju tego roku został przeniesiony do 82 Syberyjskiego Pułku Piechoty w Brześciu nad Bugiem na stanowisko dowódcy II batalionu, a w kwietniu 1928 przesunięty na stanowisko kwatermistrza.
We wrześniu 1930 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łańcut na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. W marcu 1932 został zatwierdzony na stanowisku komendanta.