jenkinsi wynika też, że haramiidy były bazalnymi ssakokształtnymi, bliżej niż morganukodonty spokrewnionymi ze współczesnymi ssakami, ale nienależącymi do grupy koronnej ssaków.
Budowa korony zachowanego zęba trzonowego holotypu K. jenkinsi wykazuje cechy pośrednie pomiędzy koronami zębów morganukodontów i Haramiyavia, co zdaniem Suleja i współpracowników (2020) może dowodzić, że przodkami haramiidów były ssakokształtne cechujące się uzębieniem trikonodontycznym, a zmiany w budowie ich zębów trzonowych mogły się wiązać ze zmianą funkcji zębów i przystosowaniem do wszystkożerności lub roślinożerności. Badania autorów opisu K. jenkinsi nad odpornością modeli zębów trzonowych tego ssakokształtnego na obciążenia występujące podczas gryzienia wykazały, że największe obciążenia zawsze występowały na styku korony i korzeni; w wypadku modeli z dwoma korzeniami obciążenia te były jednak mniejsze niż w wypadku modeli z jednym korzeniem. Zdaniem Suleja i współpracowników (2020) wykształcenie u ssakokształtnych zębów trzonowych z dwoma korzeniami zapewniało zębom większą odporność na uszkodzenia wynikłe z obciążeń występujących podczas gryzienia pożywienia i mogło być czynnikiem, który umożliwił zróżnicowanie sposobów odżywiania się wczesnych ssakokształtnych.
Przypisy
Kategoria:Ssakokształtne Kategoria:Zwierzęta triasu