Również za jego kadencji, oraz dzięki zaangażowaniu proboszcza Antona Materna, został w latach 1891–1897 gruntownie odrestaurowany i wyposażony kościół św. Katarzyny, a także otrzymał oświetlenie gazowe z sieci miejskiejMarek Jodkowski Troska o stan materialny kościoła pw. św. Katarzyny w Braniewie XIX i 1. połowie XX wieku Studia Warmińskie 47, 87-107 2010..
Dzięki roztropnemu działaniu burmistrza Sydatha miasto i jego mieszkańcy uniknęli w czasie I wojny światowej nędzy i głodu – m.in. dzięki podpisania umowy tzw. patronatu wojennego (Kriegspatenschaft) z miastem Münster, co ponadto było początkiem późniejszej współpracy obu tych miastPreußische allgemeine zeitung Das Ostpreußenblatt, Jahrgang 55, Folge 20, 14 maja 2004, s. 20..
W maju 1917 przebywał w szpitalu św. Elżbiety w Królewcu, gdzie musiał poddać się operacji. Ponownie podjął obowiązki burmistrza od dnia 31 maja, ale prawdopodobnie nie powrócił do pełni sił, gdyż już 6 czerwca podjął decyzję o przejściu na emeryturę, na którą odszedł z dniem 1 października 1917 roku. W momencie odejścia na emeryturę został odznaczony Orderem Orła Czerwonego III klasy oraz otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Braniewa. Została mu również przyznana emerytura w wysokości 750 marek rocznie. Po przejściu na emeryturę wyjechał do Neukölln (dzielnica Berlina), gdzie mieszkał do śmierci.