W toku prac rozważano kilka konstrukcji wyrzutni, jedno– i dwuprowadnicowych, ze składowaniem pocisków poziomym lub pionowym (oznaczenia SM-102, SM-136). Dla prób systemu, w 1964 roku przebudowano stary krążownik „Woroszyłow” projektu 26 na okręt doświadczalny OS-24. Pierwsze odpalenie pocisku W-611 z OS-24 miało miejsce w grudniu 1964 roku. Dalsze próby prowadzono także na lądzie, głównie na poligonie koło Teodozji.
Ostatecznie dla systemu opracowano dwuprowadnicowe wyrzutnie, ładowane w pozycji pionowej. Pociski składowane były pod wyrzutnią w pozycji pionowej. Istnieją jednak rozbieżności w publikacjach w zakresie oznaczeń konkretnych wzorów wyrzutni, różniących się pojemnością i konfiguracją magazynów pocisków pod wyrzutnią. W pierwszym wariancie B-187, wprowadzonym na krążownikach śmigłowcowych projektu 1123, pod wyrzutnią znajdował się dwupiętrowy magazyn, z czterema bębnami na piętrze, z których każdy miał sześć pocisków (łącznie 48 pocisków na wyrzutnię)Oznaczenie B-187 dla wariantu z dwupoziomowym magazynem potwierdza również, natomiast podaje B-189 (również 48 pocisków na wyrzutnię).. Bębnom odpowiadały cztery luki załadowcze.