Okresy między sezonami wegetacyjnymi roślin patogen może przetrwać w postaci przetrwalników, strzępek i konidiów wewnątrz resztek pożniwnych. Stanowią one źródło infekcji pierwotnej.
Pojedynczy cykl od zakażenia do konidiogenezy w sprzyjających warunkach może trwać jeden tydzień. W tym czasie grzybnia patogenu wytwarza tysiące zarodników w ciągu jednej nocy. Zmiany chorobowe mogą pojawić się w ciągu trzech do czterech dni po zakażeniu. Zarodniki utrzymują zdolność do zakażenia przez ponad 20 dni.
Identyfikacja laboratoryjna Próbki z objawami porażenia umieszcza się w wilgotnej komorze w celu wywołania konidiogenezy. Przed obserwacją pod mikroskopem optycznym próbki inkubuje się przez 48 godzin w temperaturze pokojowej. Dodatkowo próbki można wysiewać na różne podłoża po powierzchniowej sterylizacji tkanki objawowej. Patogen hoduje się na pożywkach typu agar ziemniaczany (PDA – pożywka ogólna), mąka kukurydziana, słoma ryżowa i agar owsiany. Pożywki te sprzyjają zarodnikowaniu Pyricularia grisea i P. oryzae. Konidia są zwykle jasne, hialinowe lub lekko oliwkowo-zielone. Mają kształt gruszkowaty i posiadają dwie septy oraz wyrostek w podstawie.