Historia mały|Struga wpływająca do rzeki Zgłowiączki na terenie osiedla Ruda Pierwotnie Ruda była osadą młyńską. Młyn Rudny nazywany był też po prostu Ruda lub Młynem Żelaznym. Ta ostatnia nazwa wzięła się od przepływającej przez nią strugi nazywanej wodą żelazną, która odprowadzała do Wisły wody z łąk i błot na tym terenie. Ruda była jednym z najstarszych młynów na terenie dzisiejszego Włocławka. Po raz pierwszy wymienia się go w przywileju lokacyjnym wydanym w 1339 roku przez biskupa Macieja Gołańczewskiego. Został on wówczas nadany na prawie dziedzicznym dwóm niezależnym od siebie urzędującym wtedy we Włocławku wójtom. Zostali oni zwolnieniu z czynszu od prowadzenia młyna. Z pewnością młyn istniał już wcześniej, gdyż biskup zastrzegł w przywileju, że wójtowie muszą go odbudować własnym kosztem. Wcześniej był własnością dziekana kapituły katedralnej we Włocławku.