Po aresztowaniu (wraz z mężem) w Zakopanem Halina była poddana brutalnemu śledztwu w tamtejszej katowni Gestapo, Palace, łącznie z próbami wieszania. Trafiła na Pawiak, potem została wywieziona do obozu koncentracyjnego na Majdanku, gdzie pracowała w obozowym lazarecie, następnie do Oświęcimia i Bergen-Belsen. W Majdanku przeszła ciężką chorobę.
W obozach uczestniczyła w akcjach ratowania innych więźniarek i pomocy dla nich. Po wyzwoleniu obozu Bergen-Belsen przez aliantów doprowadziła polskie więźniarki do obozu polskich kobiet – żołnierzy AK z powstania warszawskiego w Oberlangen. Po wojnie była autorką dokumentacji życia obozowego, w tym zeznawała w USC Shoah Foundation Institute założonej przez Stevena Spielberga, i w dochodzeniu amerykańskiego Departamentu Sprawiedliwości w sprawie Josefa Mengele.
Po wojnie Ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Była internistką, potem specjalizowała się w hematologii. Pracowała w Instytucie Hematologii, potem w Instytucie Onkologii, Instytucie Badań Jądrowych na Żeraniu i ponownie w Instytucie Hematologii.
Była jednym z wydawców Monografii Biochemicznych Polskiego Towarzystwa Biochemicznego. Otrzymała honorowe członkostwo Polskiego Stowarzyszenia Chorych na Hemofilię.