Maryna Broniewska (ur. 3 lipca 1911 we Lwowie, zm. 31 grudnia 1989 w Warszawie) – polska reżyserka i choreografka.
Życiorys Córka Alfreda Tarnawa Broniewskiego (1869–1941) i Michaliny z Kamieniobrodzkich (1877–1957). Reżyser teatralny i telewizyjny. Debiutowała jako choreograf w rodzinnym Lwowie, gdzie prowadziła szkołę tańca artystycznego i pracowała w Teatrze Wielkim u Wilama Horzycy ze znakomitymi reżyserami: Leonem Schillerem, Wacławem Radulskim, Władysławem Krasnowieckim, Edmundem Wiercińskim, Bronisławem Dąbrowskim. Po zakończeniu II wojny światowej reżyserowała w wielu teatrach, w: Katowicach, Krakowie, Wrocławiu, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie i Warszawie. Egzamin reżyserski złożyła 5 lipca 1947 r. przed Państwową Komisją Egzaminacyjną w Łodzi.
Kariera sceniczna Początki Tuż po zakończeniu wojny, zadebiutowała 17 października 1945 r., jako autorka choreografii, na scenie katowickiego Teatru Śląskiego, w sztuce Cały dzień bez kłamstwa, którego autorem jest James Montgomery, w reżyserii Aleksandra Bardiniego. Inne spektakle realizowane z udziałem Broniewskiej, to m.in.: 21 III 1946: Wieczór Trzech Króli William Shakespeare, reż. Bronisław Dąbrowski – choreografia i asystent reżysera 4 VII 1946: Dom otwarty Michał Bałucki, reż.