W 1963 otrzymał nominację na podsekretarza stanu w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych i pełnił tę funkcję do 1969, a następnie przeszedł do Instytutu Ekonomiki Organizacji i Zarządzania Przemysłu Budowlanego „Orgbud" gdzie objął stanowisko kierownika zakładu naukowego, w latach 1975-1980 był zastępcą dyrektora, zaś w latach 1980-1986 dyrektorem Instytutu. W 1972 doktoryzował się na Politechnice Warszawskiej, w 1978 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1985 tytuł profesora zwyczajnego. W 1986 został profesorem w Instytucie Technologii i Organizacji Produkcji Budowlanej na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki WarszawskiejTadeusz Wróbel, Po pożegnaniu z bronią, Warszawa 2001, s. 95-96.

Miał w swoim dorobku 110 prac, głównie z dziedziny gospodarki elektroenergetycznej, która była podstawowym kierunkiem jego działalności naukowej. Działał w „Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Przemysłu Materiałów Budowlanych”, gdzie był przez szereg lat wiceprezesem Zarządu Głównego a następnie prezesem honorowym.

Pochowany na cmentarzu parafialnym w OtwockuAndrzej Liczbiński "Wykaz profesorów Politechniki Warszawskiej zmarłych w latach 1988-2000".