Umowy te często zawierają ustalenia dotyczące wymiany informacji w celu zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania – na przykład gdy osoba ubiega się o zwolnienie podatkowe w jednym kraju z powodu braku miejsca zamieszkania w tym kraju, ale następnie nie deklaruje tego jako dochód zagraniczny w innym kraju; lub który ubiega się o ulgę podatkową od podatku zagranicznego u źródła, które w rzeczywistości nie miało miejsca.
Termin „podwójne opodatkowanie” może również odnosić się do podwójnego opodatkowania niektórych dochodów lub działalności. Na przykład zyski przedsiębiorstw mogą być opodatkowane najpierw, gdy są zarobione przez korporację (podatek dochodowy od osób prawnych), a następnie ponownie, gdy zyski są przekazywane udziałowcom jako dywidenda lub inna dystrybucja (podatek od dywidend).
Niekiedy rozróżnia się dwa inne rodzaje podwójnego opodatkowania: podwójne opodatkowanie jurysdykcyjne i podwójne opodatkowanie gospodarcze. W pierwszym przypadku, gdy reguły dotyczące źródeł nakładają się, podatek jest nakładany przez dwa lub więcej krajów zgodnie z ich prawem krajowym w odniesieniu do tej samej transakcji, dochód powstaje lub uznaje się za powstały w ich odpowiednich jurysdykcjach.