widać determinację na jego twarzy”. Sam Fredendall był przekonany, że ani Eisenhower, ani jego zastępca, gen. mjr Mark Clark, nie chcieli go w Afryce, ponieważ miał niższy od nich stopień wojskowy. Jednak z tak świetnymi rekomendacjami od starszych dowódców Eisenhower wybrał Fredendalla na dowódcę 39-tysięcznej Centralnej Grupy Zadaniowej (największej z trzech) uczestniczących w operacji Torch. Eisenhower zatelefonował do Marshalla 12 listopada 1942 roku, cztery dni po inwazji: „Błogosławię dzień, w którym nakłoniłeś mnie na przyjęcie Fredendalla i radośnie przyznaję, że moje wcześniejsze wątpliwości co do niego były całkowicie bezpodstawne”. Eisenhower, w notatkach podyktowanych Harry'emu C. Butcherowi 12 grudnia 1942 roku, odnotował również: „Myślę, że Patton jest najbliżej spełnienia wszystkich wymagań stawianych generalnemu dowódcy. Zaraz po nim stawiałbym obecnie Fredendalla, chociaż nie wierzę, że ten ostatni ma wyobraźnię, przewidywanie i umiejętność przygotowania się na wyzwania przyszłości, które posiada Patton”. Eisenhower później zaczął żałować zarówno tych ocen, jak i wyboru Fredendalla na dowódcę.
Fredendall został opisany przez gen. Luciana K. Truscotta jako: