Regularność punktowania pokryw jest częściowo zaburzona nadliczbowymi punktami obecnymi między trzecim a czwartym rzędem. Stopy mają rozchylone, pozbawione ząbków przy nasadach pazurki wystające poza wieńce szczecinek na trzecich członach.
Ekologia i występowanie Zarówno osobniki dorosłe jak i larwy tego tarczyka są fitofagami żerującymi na roślinach z rodzaju bylica. W południowej części zasięgu preferowanymi roślinami żywicielskimi są bylica austriacka i bylica miotłowa. W środkowej części Europy chętnie żeruje on na bylicy piołun i bylicy polnej.
Gatunek palearktyczny, w Europie znany z Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Bośni i Hercegowiny oraz Rosji. Niepewne jest jego występowanie w Portugalii, Hiszpanii i Francji. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony został jako regionalnie wymarły (RE). W Polsce spotykany jest rzadko, a przez środek tego kraju przebiega północna granica jego zasięgu.
W Azji owad ten zamieszkuje Syberię, Mongolię, dużą część Chin, Koreę