Matka została drugim kupcem cechu i poślubiła szlachcica Marasanowa, przyjmując jego nazwisko.

Anna Marasonowa zmarła 14 marca 1914 we Francji, rok później po śmierci matki bracia bezskutecznie próbowali dotrzeć do Petersburskiego Duchownego Konsystorzu z prośbą o uznanie ich za dzieci „rosyjskiej twarzy prawosławnej” i pozbycie się „znamienia Kaina” powołując się na ich religijność oraz sentyment do monarchii. W 1915 ukończył Realschule Gurewicza.

Późniejsze opowieści Taborickiego na temat jego udziału w I wojnie światowej walcząc pod dowództwem Michała Romanowa w składzie Kaukaskiego Krajowego Korpusu Kawaleryjskiego nie mogą być uznane za wiarygodne jako iż udokumentowanych informacji o jego działalności w latach 1915–1919 nie odnaleziono. Jednakże według niektórych raportów był asystentem komisarza Dumy Państwowej i zastępcą Jerzego Dieriugina. Po rewolucji lutowej przybywał na Ukrainie, skąd później wyjechał do Niemiec. W Kijowie, w petluryckim więzieniu, zapoznał się z monarchistą Piotrem Nikiforowiczem Popowem (który nazywał samego siebie „Szabielskim-Borkiem”), z którym następnie komunikował się na wygnaniu.