Wkrótce potem zaangażowała się w powstającą w 1951 r. w okolicach Częstochowy Ligę Walki Patriotów Polskich, w której przewoziła wiadomości, żywność i ukrywała jednego z konspiratorów we własnym domu. W efekcie w 1952 r. została ponownie aresztowania i oskarżona o wsparcie nielegalnej organizacji usiłującej przemocą zmienić ustrój państwa. W 1952 r. sąd wojskowy w Stalinogrodzie skazał ją na 10 lat więzienia. Była więziona w Grudziądzu i Fordonie, ale została zwolniona w 1956 r. w wyniku amnestii.
Po uwolnieniu pracowała w przedszkolu w podczęstochowskim Olsztynie, potem zamieszkała w Białej Podlaskiej, ale ostatecznie wróciła do Częstochowy. W 1980 r. zaczęła działać w NSZZ „Solidarność”, m.in. roznosząc ulotki i gazety z tzw. drugiego obiegu. W 1984 r. przeszła na emeryturę. W latach 90. XX w. zdołała doprowadzić do unieważnienia wyroku swojego i swojego ojca. Za zasługi otrzymała 11 listopada 1995 r. stopień plutonowego. Należała do organizacji kombatanckich i stowarzyszenia żołnierzy Armii Krajowej.
Zmarła 12 stycznia 2020 r.