Tarczyk ostowy (Cassida rubiginosa) – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny tarczykowatych. Naturalnie występuje w niemal całej Palearktyce, a ponadto zawleczony został do nearktycznej Ameryki Północnej i Nowej Zelandii. Żeruje na różnych astrowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1776 roku przez Ottona Friedricha Müllera.
Morfologia thumb|Imago na roślinie Chrząszcz o ciele długości od 6 do 7,5 mm, owalnym w zarysie. U żywych osobników grzbietowa strona ciała ma zielone tło oraz trójkątną plamę barwy czerwonej lub brunatnej obejmującą tarczkę i jej sąsiedztwo, takiej samej barwy cztery małe kropki przy przednich brzegach pokryw oraz brunatnego lub czarnego koloru plamki położone na pokrywach tuż za tarczką. U martwych, wysuszonych okazów grzbietowa strona ciała wraz z większością wzoru blaknie i tylko plamka za tarczką utrzymuje ciemny kolor. Przedplecze ma zawsze jednolite, pozbawione wzoru ubarwienie. Głowa jest czarna i odznacza się wąskim, półtora raza dłuższym niż szerokim nadustkiem. Czułki mają żółte części nasadowe i czarne części wierzchołkowe. Brzegi przedplecza i pokryw są rozpłaszczone.