Henodus to wymarły rodzaj plakodonta z późnego triasu, a dokładniej z karniku. Szczątki jedynego gatunku Henodus chelyops zostały znalezione w Tybindze, w Niemczech. Osiągał około 1 m długości.
Jest to jedyny gatunek plakodonta, który został znaleziony poza skałami zawierającymi wyłącznie faunę morską, co sugeruje życie w wodach słonawych lub słodkowodnych lagunach.
Opis Henodus podobnie jak niektóre inne plakodonty z wyglądu przypominał żółwia. Jest to jedynie konwergencja, zwierzęta te nie były ze sobą blisko spokrewnione. Podobnie jak u żółwi skorupa składała się z plastronu i karapaksu. Karapaks rozciągał się dużo szerzej niż szerokość kończyn i składał się z wielu skostniałych, nachodzących na siebie łusek. W odróżnieniu od żółwi składał się on z wielu więcej elementów, które w połączeniu tworzyły charakterystyczną mozaikę. Pancerz był przyrośnięty do kręgosłupa, a kończyny znajdowały się w normalnych pozycjach. Jest to kolejna różnica, ponieważ u żółwi kończyny znajdują się wewnątrz klatki piersiowej. Bardzo słabe kończyny Henodusa sugerują, że zwierzę spędzało mało, jeżeli jakikolwiek, czas na lądzie.