thumb|Chaiturus marrubiastrum Szczeciogon szantowaty (Chaiturus marrubiastrum L.) – gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Reprezentuje monotypowy rodzaj szczeciogon (Chaiturus Willdenow, Fl. Berol. Prodr. 200. 1787). Zasięg występowania obejmuje Europę bez jej północnej części oraz zachodnią i środkową Azję (od Azji Mniejszej i Kaukazu, poprzez Kazachstan i południową Rosję, po północno-zachodnie Chiny (Sinciang)). W Polsce ma bardzo rozproszone stanowiska, głównie w dolinach większych rzek, częściej spotykany jedynie nad dolną Odrą i Wisłą.
Morfologia Pokrój Pęd szarozielony, wzniesiony, do 30–60 cm wysokości, rozgałęziający się w dolnej części. Łodyga czterokanciasta, pokryta w różnym stopniu krótkimi włoskami skierowanymi w dół, wyrasta ze skośnego, nieco drewniejącego kłącza. Liście Ogonkowe (ogonek ma 1,5 do 2 cm długości), z wierzchu ciemnozielone i nagie, od spodu sinawe i krótko owłosione. Osiągają do 5 cm długości i 3 cm szerokości. Odziomkowe liście są okrągławe, dolne mają kształt jajowaty do trapezowatego i są podobnie jak odziomkowe grubo ząbkowane. Liście w górze pędu są łopatkowate do lancetowatych i mają klinowatą nasadę.