Giovanni Alberto Ristori (ur. 1692 w Bolonii, zm. 7 lutego 1753 w Dreźnie) – włoski kompozytor, organista i klawesynista.
Życiorys Debiutował w 1713 roku w Padwie jako twórca pastorale Pallade trionfante in Arcadia, później tworzył opery wystawiane w Wenecji, Bolonii i Rovigo. W 1716 roku przybył wraz z zespołem swojego ojca, Tommaso Ristoriego, na dwór elektora saskiego i króla polskiego Augusta II w Dreźnie. W 1717 roku otrzymał stanowisko kompozytora muzyki włoskiej, współpracował z kapelą dworską w Warszawie. W latach 1731–1732 przebywał w Petersburgu, gdzie napisał muzykę na uroczystość koronacji cesarzowej Anny, następnie wrócił na dwór saski, gdzie w 1733 roku otrzymał stanowisko organisty nadwornego Augusta III. Między 1738 a 1744 rokiem przebywał w Neapolu na dworze królowej Marii Amalii, w 1744 roku powrócił do Drezna. W 1746 roku otrzymał posadę kompozytora muzyki kościelnej na dworze saskim, a w 1750 roku wicekapelmistrza.