thumb|Kowal pracujący w kuźni thumb|Drewniana kuźnia z 1726 roku (skansen w Opolu) thumb|Wnętrze zabytkowej kuźni w Łomnicy thumb|Wojskowa kuźnia polowa z 1. poł. XIX wieku (rekonstrukcja historyczna) Kuźnia – budynek przeznaczony do prac kowalskich; także miejsce do podkuwania koni.
Opis W kuźni wykonywano niezbędne narzędzia i sprzęty żelazne wykorzystywane w życiu codziennym mieszkańców wsi (noże, garnki) oraz przez innych rzemieślników (gwoździe, haki, zamki), a także elementy żelazne obiektów sakralnych (głównie krzyże). Kowale pełnili niekiedy funkcje felczerów lub dentystów. Bywali zatrudniani przez właścicieli dworu albo przez mieszkańców wsi, a w okresie pouwłaszczeniowym funkcjonowali jako rzemieślnicy samodzielni.
Kuźnie, budowane głównie z drewna na planie prostokąta, umieszczano z dala od innych zabudowań ze względu na ryzyko pożaru – w środku wsi lub na jej obrzeżu. W Polsce w części centralnej i północnej budowano je też z kamienia lub cegły. Niektóre z kuźni miały podcienia ułatwiające wykonywanie prac poza budynkiem w sytuacji uciążliwych warunków pogodowych.